Ένας τίτλος και μόνο περνάει το νόημα, σε μια χωρά που το μόνο σχέδιο σωτηρίας έχει το όνομα "Μνημόνιο" και υφή νταβατζή θα μου πείτε που βρήκα την αισιοδοξία. Σε μια χώρα που δεν μπορούμε να διακρίνουμε πια "διαρθρωτική" αλλαγή είναι για το καλό μας και πια για το κακό μας και , τις απορρίπτουμε όλες (αλλά ταυτόχρονα περνάνε και όλες) που βρήκα αισιοδοξία; Όταν οι φόροι ανεβαίνουν, οι μισθοί μικραίνουν, η ανεργία αυξάνεται, το χρέος μεγαλώνει και το έλλειμμα παραμένει διψήφιο για τι πράγμα να αισιοδοξώ; Πως να δω ένα άδειο ποτήρι σαν να είναι μισογεμάτο;
Αλλά ένας τίτλος και μόνο περνάει το νόημα. Όπως το πέρναγε τόσα χρόνια. Ένας τίτλος ειδήσεων, ένα πρωτοσέλιδο, ένα σλόγκαν πέρναγε το νόημα του. Αν αυτό το κείμενο είχε τίτλο " Μεγάλη επιτυχία της κυβέρνησης στις Βρυξέλλες" ή " Συναρπαστική ομιλία Σαμαρά στη βουλή", θα περνούσε το μήνυμα του και ας μην το διάβαζες ποτέ.
Αυτό θέλω να κάνω και τώρα, αλλά θέλω να γίνεις αισιόδοξος συνειδητά. Μπορεί το ποτήρι να είναι άδειο αλλά πρέπει να (Θα) βρεις τρόπο να το γεμίσεις. Γιατί είναι σημαντικό να το κάνεις.
Είμαι απαισιόδοξος γιατί δεν έχω αυθαίρετο, είμαι απαισιόδοξος γιατί δεν κλέβω την εφορία, γιατί δεν έχω πιέσει πολιτικό να με διορίσει, γιατί δεν έχω Cayenne, γιατί δεν έχω βύσμα στην αστυνομία να μου σβήνουν τις κλίσεις. Αλλά είμαι αισιόδοξος ότι ποτέ δεν θα χρειαστώ τα κάνω όλα αυτά. Αισιοδοξία...
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου